O INTRONIZACJI NSPJ

JEZU, JESTEŚ NASZYM  KRÓLEM!

Odpowiadając na Twoją miłość, Panie wyznaję:Jezu , Jesteś Królem!Jezu, Jesteś moim Królem!Daj mi poznać Wolę Twoją, Panie!Oto Jestem!


,,NIE LĘKAJCIE SIĘ PRZYJĄĆ WŁADZĘ CHRYSTUSA”  Jan Paweł II 22.X.1978 r. (Inauguracja pontyfikatu,Watykan)

 

,,Jeżeli dziś pragniecie przyjąć Chrystusa  Króla wieków za swego Pana, nie możecie zapomnieć o tej Jego stałej i wiecznej obecności. Żyjecie w obecności Chrystusa. Uczyńcie Go Panem każdej chwili. Każdej chwili waszej codzienności. Uczyńcie go Panem waszej przyszłości” Jan Paweł II 10.06.2000 r. (Pola Lednickie)

 

Nie wiemy, jakie wydarzenia przyniesie nam nowe tysiąclecie, ale mamy pewność, że nic nie zdoła wyrwać go z ręki Chrystusa, „Króla królów i Pana panów”. Jan Paweł II 3101.1994 r. (Dyrektorium o posłudze i życiu kapłanów, Tota Ecclesia)


Co to jest INTRONIZACJA ? 

Intronizacja
 oznacza wyniesienie kogoś na tron, wyniesienie do godności królewskiej i uznanie przez podwładnych. Może ona również dotyczyć Osoby Pana Jezusa, ale w znaczeniu tylko częściowym, ponieważ Jezus już otrzymał godność królewską od swojego Ojca. Wyznajemy więc, że jest Królem Wszechświata, władcą wszystkich ludzi i narodów oraz Panem całego stworzenia. Jego władanie jest absolutne: "Dana Mi jest wszelka władza w Niebie i na ziemi" [Mt 28, 18]. Jest najwyższym i jedynym władcą: "Król królów i Pan panów" (Ap 19,16). Istotą intronizacji jest publiczne uznanie władzy Serca Jezusa nad daną społecznością czy osobą i wprowadzenie Go jako Króla do własnego życia. Dlatego od każdego człowieka indywidualnie i od każdego narodu zależy czy dobrowolnie uzna królewską godność Chrystusa i czy podporządkuje się Jego władzy. 

Dokonując Intronizacji Jezusa, nie nadajemy Mu godności królewskiej,
 lecz w wymiarze indywidualnym i zbiorowym (parafia, wioska, miasto, diecezja, naród, państwo) wprowadzamy Go uroczyście jako naszego Pana i Króla na monarszy tron i chcemy być Jego poddanymi. Aby Intronizacja miała pełny wymiar musi odbyć się z udziałem władz kościelnych i świeckich. Czyli np. Intronizacja rodziny powinna to być potwierdzona uroczystym umieszczeniem obrazu Serca Jezusowego w wyróżnionym miejscu. Akt intronizacji winien poprzedzać przygotowanie duchowe. W tym celu należy wcześniej odprawić nowennę - np. uczestniczyć w dziewięciu codziennych Mszach św. Przed samą intronizacją zaleca się przyjęcie Komunii św. Aktu dokonujemy przed obrazem Serca Jezusa, który umieszczamy na honorowym miejscu. Przy zapalonej świecy odmawiamy wybrane modlitwy, a następnie odczytujemy formułę aktu poświęcenia. Dla wypełnienia zobowiązań należy co najmniej raz w roku odnawiać ten akt podczas rodzinnej modlitwy. Pan Jezus wskazał przez Rozalię, że drogą do Intronizacji jest poświecenie się Jego Sercu. "Intronizacja w duszy - jak to odczytujemy w jej pismach - to konieczny warunek i nieodzowna podwalina dla jakiejkolwiek Intronizacji w szerszym zakresie, czy to w rodzinie, zgromadzeniu, stowarzyszeniu, parafii, diecezji. Intronizacja w duszy jest podstawą, bez której wszelka inna z gruntu jest słaba". Pragnienie, by Jezus był znany i miłowany, paliło serce Rozalii, dlatego modliła się co dnia, by Jezus rozszerzył w sercach ludzkich słodkie panowanie Swej miłości. 

"Ja chcę niepodzielnie panować w sercach ludzkich. Proś o przyspieszenie Mego panowania w duszach przez Intronizację" - powiedział Pan do Rozalki, a kiedy innym razem ukazał się jej w postaci Ecce Homo, rzekł: 

"Popatrz, jaki ból zadają Mi grzechy; te rany są zadane przez grzechy zmysłowe: korona cierniowa za pychę, zarozumiałość, bunt przeciw Bogu; dalej wzgarda i inne grzechy. Nie ma dusz, które by Mnie kochały i pocieszały. Dziecko, Maria Małgorzata dała poznać światu Moje Serce, wy zaś kształtujcie dusze na modłę Mojego Serca. Intronizacja to nie jest tylko formułka zewnętrzna, ale ona ma się odbyć w każdej duszy. W tej sprawie trzeba dużo cierpieć, trzeba całkowicie być ofiarą; tak, będziecie wiele cierpieć dla Intronizacji."
 

O. Mateo Crawley-Boevey
 w swojej książce "Jezus Król Miłości " nie przedstawia żadnego innego pojęcia jak tylko Intronizacja Najświętszego Serca Jezusowego. 

Z jego ksiązki:
 

"INTRONIZACJA
 - jest to oficjalne i społeczne uznanie najwyższej władzy Serca Jezusowego nad jakąś rodziną chrześcijańską. Uznanie to winno być potwierdzone, uzewnętrznione i utrwalone przez uroczyste umieszczenie obrazu Serca Bożego na najzaszczytniejszym miejscu w domu. Akt poświecenia towarzyszy tej uroczystości".



Intronizacja w życiu codziennym 

Poświęcenie Sercu Bożemu powinno być początkiem życia wiarą i miłością według zasad Ewangelii. Przez intronizację Jezus staje się naszym Królem, którego słuchamy, Przyjacielem, Powiernikiem i Doradcą, któremu powierzamy wszystkie nasze radości, troski i bóle. 

Przykład, jak żyć duchem intronizacji. 

W dniu zakończenia roku szkolnego dzieci przybiegają do domu pokazując rodzicom otrzymane nagrody "Chodźmy najpierw złożyć wasze nagrody u stóp Jezusa powiedział ojciec. - On jest Głową Rodziny. Podziękujcie Mu i poproście, aby wasze wysiłki przyczyniły się do wzrostu Królestwa Bożego". 

Panu Jezusowi można ofiarować swoje modlitwy, osiągnięcia w nauce czy w pracy, świadczone innym dobro czy też doznane przykrości i cierpienia. Często o wartości naszych czynów decyduje intencja. Duch intronizacji to spełnianie czegoś dla Pana Jezusa, z miłości ku Niemu. 

Jeżeli uznaliśmy Chrystusa Królem, to starajmy się konsekwentnie wypełniać wszystkie Jego oczekiwania. Nie zapominajmy o codziennej modlitwie, niedzielnej Mszy św., częstej spowiedzi i Komunii św. (wynagradzającej) w pierwsze piątki miesiąca. Byłoby pięknie, gdyby szczególnie w tym dniu, rodziny uważające się za przyjaciół Pana Jezusa gromadziły się wspólnie przed obrazem Najświętszego Serca Jezusowego i odnawiały akt poświęcenia. Powinniśmy też, szczególnie w czerwcu liczniej gromadzić się w kościele; a jeśli jest to nie możliwe, to odmawiać Litanię do Najświętszego Serca Jezusowego w domu. Uroczystością rodzinną, do której powinniśmy przywiązywać dużą wagę powinno się stać święto Najświętszego Serca Jezusa. 

 [1]  2  3  » 

Powrót

IV ETAP REMONTU

III ETAP REMONTU

II ETAP REMONTU

I ETAP REMONTU

Święta

Czwartek, VI Tydzień Wielkanocny Rok A, I Dzień powszedni, albo wspomnienie św. Bedy Czcigodnego, Prezbitera i doktora Kościoła, albo wspomnienie św. Grzegorza VII, papieża, albo wspomnienie św. Marii Magdaleny de Pazzi, dziewicy

Wyszukiwanie

Dzisiaj jest

czwartek,
25 maja 2017

(145. dzień roku)

Zegar

Blok reklamowy

Polecamy strony

  • Telewizja Trwam
  • Pozdrawiam uczestników pielgrzymki...którzy modlą się za Ojczyznę...i o wolność słowa - pp.Benedykt XVI

  • Radio Maryja
  • Ja Panu Bogu codziennie dziękuję, że jest w Polsce takie radio i że się nazywa Radio Maryja - św.Jan Paweł II

  • Nasz Dziennik
  • Istotne źródło informacji o Polsce i Kościele oraz świecie.

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
89190

Statystyki

stat4u