Ośno Lub., 29 listopada 2020 r.

 

Ogłoszenia Duszpasterskie 

I Niedziela Adwentu

1. Rozpoczęliśmy Adwent, czas oczekiwania na narodziny Jezusa oraz przypominający o obecnym oczekiwaniu na powtórne przyjście w Dniu Ostatecznym. Rozpoczynamy nowy rok pracy duszpasterskiej, który przeżywać będziemy pod hasłem: „Zgromadzeni na świętej wieczerzy”. Odpowiadają na zachętę ks. bpa Tadeusza włączamy się w ogólnopolską akcję modlitewną „Oddanie 33”. Jest to czas modlitwy i formacji przygotowujący do osobistego aktu oddania się NMP. Treści przeżywać będziemy podczas rorat a w niedzielę na Sumie. Będzie to jednocześnie sposób odbycia adwentowych rekolekcji. Na stronie www.oddanie33.pl dostępne są materiały na każdy dzień zarówno dla dorosłych jaki dla młodzieży; 

 

2. Święta i nabożeństwa w tygodniu: 

- dziękujemy wszystkim, którzy pamiętają o obowiązku zasłaniania ust i nosa oraz zachowaniu dystansu społecznego; w naszym kościele może przebywać do 90 osób (Gronó-10, Sienno-15, Połęcko-16, Radachów-20);

- nadal trwa modlitewna Sztafeta Różańcowa w intencji powstrzymania epidemii oraz o nawrócenie narodu; 

- wypominki już zakończone (rozpoczął się Adwent), dziękujemy wszystkim, którzy uczestniczyli we wspólnej modlitwie;

- Msze św. Roratnie jak co roku w dni powszednie o 615, tradycyjnie przed roratami śpiewać będziemy Godzinki (ok. 550); na tę mszę zapraszamy z lampionami. Dla chętnych dzieci będą odbywały się roraty w środę i piątek na Mszy o godz. 1800; Rodzice, którzy zdecydują o pozostaniu dzieci w domu mogą skorzystać z propozycji dostępnej w internecie, zwł. „Małego Gościa”: https://roraty.malygosc.pl;

- w środę Nowenna wraz z modlitwą różańcową w kaplicy Maryjnej, rozpoczęcie 1730, chorągiew różańcową wprowadza Róża pw. św. Męczenników;

- w tym tygodniu I czwartek miesiąca, po Mszy wieczornej krótka adoracja i okazja do spowiedzi;

- w pierwszy piątek miesiąca nadal odwiedzin chorych nie będzie, wieczorem od 1730 adoracja z okazją do spowiedzi;

- Msza św. z racji I-soboty o 1800 w kościele parafialnym;

 

3. Spotkania:

- kancelaria nieczynna, kontakt w sprawach ważnych po Mszach wieczornych w dni powszednie;

- przygotowanie do bierzmowania dla dorosłych rozpoczyna się w Parafii w Cybince po Mszy św. wieczornej w piątek 3 grudnia br. (wg rozporządzenia ks. Biskupa dorośli przygotowują się w jednym miejscu w dekanacie, przygotowanie w danym dekanacie odbywa się raz w roku);

 

5. Dziś poświęcenie opłatków wigilijnych. Nie będą roznoszone,  można nabyć je w zakrystii lub kancelarii.

 

6. Zachęcamy do udziału o corocznej akcji PZC „Uśmiech dziecka pod choinkę”. Z choinki zabieramy serduszko z wypisanym imieniem i wiekiem dziecka i przygotowujemy paczkę świąteczną, którą wraz z przyczepionym serduszkiem przynosimy do III niedzieli adwentu włącznie. Problemy związane z ubóstwem nadal nam towarzyszą, choć zmniejsza się skala potrzeb. Znakiem zmian u nas jest m.in. to, że kiedyś takich serduszek na choince było ok. 140, w tym roku jest 50. Udzielającym się składam podziękowanie i uznanie oraz włączam w szczególną modlitwę Parafii. Zadaniem PZC jest nie tylko reagowanie na problemy, ale też wychowywanie nas do dzieł miłosierdzia. Proszę więc także nie należących do struktur PZC do włączenia się jako wolontariusze. Zgłaszać należy się do p. Bohuszko. Od przyszłej niedzieli jak co roku zakupując świecę włączyć się będzie można w akcję Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom oraz będzie można nabyć kartki świąteczne.

 

4. Sprzątanie kościoła: ul. 3-maja bez bloków. Przy wyjściu można nabyć prasę katolicką („Niedziela” z dodatkiem na płycie CD o 33-dniowych rekolekcjach „Oddanie33”, „Francja domaga się Mszy” o budzeniu się zwykłych francuskich katolików lub „Co wziąć ze sobą do szpitala covidowego?”.  „Gość Niedzielny” z dodatkiem jakim jest kalendarz na 2021 r. oraz artykuły np. „Przepracowani” dla zmęczonych obowiązkami zwł. zawodowymi lub „Potomkowie Kordiana” o znaczeniu powstania listopadowego, które gdyby nie wybuchło bylibyśmy innym narodem czy też „Źródła nadziei” o wierzących wśród współczesnych problemów świata. Jest dostępny także nowy numer Małego Gościa)

 

Proboszcz Parafii

pw. św. Jakuba Ap.

w Ośnie Lub.

 

 

 

Intencje Mszy św.

I Niedziela Adwentu – 29.11.2020 

  700

O zdrowie dla Beaty

1030

++ Władysław, Helena i Tadeusz Pękalscy

1200

+ Apolonia Ziomek

1800

++ Irena (17 r. śm.) i zm. z rodz. Białkowskich

Poniedziałek – 30.11.2020 – Święto św. Andrzeja Apostoła

  615

Za Parafian

1800

O zdrowie i Boże błog. dla wnuka i jego rodziców (od dziadków)

Wtorek – 01.12.2020 

  615

+ Maria Krzywicka (od Zosi z całą rodziną)

1800

+ Kazimierz Najder

Środa – 02.12.2020 

  615

+ Edmund Plachimowicz (mc po śm.)

1800

W int. Nowenny

Czwartek 03.13.2020 – Wspomnienie św. Franciszka Ksawerego, P.

  615

+ Ryszard Góralski (od rodz. Paszko, Jarkulisz i Wałczyk)

1800

Za wstawiennictwem św. S. Faustyny w int. powołanych i o nowe powołania oraz za modlących się w Margaretkach i za Przyjaciół Paradyża

Piątek – 04.12.2020

  615

+ Emil Jackowski (mc po śm.)

1800

Wynagradzająca Najś. Sercu Jezusowemu

Sobota – 05.12.2020 

  615

+ Alfreda Macewicz (od wnuka Andrzeja z rodz.)

1800

Wynagradzająca Niep. Sercu NMP

II Niedziela Adwentu – 06.12.2020 

  700

O pomyślne przygotowanie kolejnego etapu remontu i za jego fundatorów oraz za sprzątających kościół w minionym miesiącu

1030

+ Stanisław Sobania (31 r. śm.) i zm. z rodz. Sobania

1200

+ Bogdan Wolny (3 r. śm.)

1800

W int. pewnych dzieci

 

 

 

List Rektora Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego

w Paradyżu na Niedzielę Chrystusa Króla – 22.11.2020 r.

Siostry i Bracia, Drodzy Przyjaciele,

co roku, w uroczystość Chrystusa Króla, klerycy paradyskiego seminarium rozjeżdżali się do naszych parafii. W tym roku, niestety, nie będzie to możliwe. Pośród nas zachodzi wiele zmian – i tych oczekiwanych, i tych, które nas zaskakują. Za nami pierwsze tygodnie seminaryjnego życia po przeprowadzce do dawnej siedziby biskupów przy ulicy 30 Stycznia w Gorzowie Wielkopolskim. Ten list jest okazją, by napisać o pracach związanych z tworzeniem w tym miejscu alumnatu naszego seminarium, o klerykach robiących zakupy, przygotowujących śniadania, sprzątających dom i ogród, zamiatających chodniki – czyli o naszym normalnym, domowym życiu – i o studiowaniu, które bardzo szybko przeszło w tryb zdalny, jak na wszystkich wyższych uczelniach w naszym kraju. I tak również naszym doświadczeniem stało się zmaganie z wirusem, troska o chorych, ale i niepewność, co będzie z innymi, a wreszcie radość, gdy ławki w seminaryjnej kaplicy na nowo zaczęły się zapełniać.

Te same doświadczenia są dziś udziałem i rodzin, i osób samotnych, i księży na parafiach, i sióstr i braci w domach zakonnych – pod tym względem wszyscy jesteśmy bardzo do siebie podobni. Ostatni czas był jednocześnie pełen gestów życzliwości, zapewnień o modlitwie, zapytań o to, czy czegoś nie potrzebujemy; był bogaty w pomoc świeckich i księży z gorzowskich parafii, którzy w czasie kwarantanny pamiętali o nas, troszczyli się o zakupy, leki, żywność, a nawet wywóz śmieci w kolejnych dniach izolacji. Dzisiaj mogę tylko w imieniu seminaryjnej wspólnoty wyrazić wdzięczność za wszelkie otrzymane gesty życzliwości – tak bardzo proste, a tak bardzo nam potrzebne – i ufać, że każdy z nas, gdy będzie tego potrzebował, także nie zostanie bez pomocy innych.

W Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, nasze patronalne święto, gdy spojrzymy na paradyską pieczęć z Chrystusem zasiadającym na tronie, trzymającym w dłoniach berło i glob, nakładają się na siebie dwa obrazy z dzisiejszej Ewangelii. Ten eschatologiczny ukazuje przyjście Syna Człowieczego w chwale, w otoczeniu aniołów u końca czasów. Przyjście to pozostaje dla nas tajemnicą, której ani dnia, ani godziny nie znamy. Jednak to dopiero wówczas – w Chrystusie – ukaże się prawda o wszystkim, co Bóg w swojej miłości powołał do istnienia, a w szczególny sposób o każdym człowieku, który został powołany, by stawać się obrazem i podobieństwem Stwórcy.

A przecież słuchając dzisiejszej Ewangelii, nie możemy zatrzymać naszego spojrzenia wyłącznie na tym obrazie Chrystusa. Idziemy, prowadzeni przez Jego słowo, z dnia sądu ku naszej ziemskiej kondycji, ku naszej teraźniejszości, ku pytaniu, które jak refren powraca w dzisiejszej Ewangelii:  „kiedy widzieliśmy Cię?” Chrystus jakby sugerował nam, że dzisiaj nie czas na szukanie Jego chwalebnej obecności w górze. Jego odpowiedź wskazuje, że zanim „Bóg będzie wszystkim we wszystkich”, zanim wszystko się w Nim wypełni, Boże Królestwo staje się już obecne pośród nas w bliskości Jezusowego Wcielenia. Początkiem tego Królestwa nie jest bowiem oczekiwane powtórne przyjście, kiedy „zegnie się przed Nim wszelkie kolano”, ale Boże „JESTEM” wypowiedziane najpierw w Nazarecie wobec Maryi, potem w Betlejem, w Jerozolimie, a ostatecznie w historii każdego z nas. To pierwsze przyjście jest bowiem wypowiedzeniem „JESTEM” każdemu istnieniu przez jego Stwórcę, w Jego Jedynym, Jednorodzonym Synu.

Boża wszechmoc objawia się najpełniej właśnie w gotowości do zejścia aż po najbardziej znękane ludzkie istnienie: „Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku. (…) Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał” (Ez 34, 15-16). Te słowa proroka Ezechiela stają się ciałem w Jezusie Chrystusie.

A zatem pierwsze przyjście Chrystusa, ten początek Bożego Królestwa, nie ma nic wspólnego z ucieczką od naszej codzienności, od naszych zmagań, ale jest ich radykalnym przyjęciem. Współczesnemu światu trudno jest się na to zgodzić, trudno oprzeć się pokusie oczekiwania drugiego przyjścia bez wyjścia na spotkanie pierwszego. Ale tylko tak możemy się stać uczestnikami Królestwa – nie utożsamiając go z naszym powodzeniem, sukcesem, bogactwem czy zdrowiem, ale ponad wszystkim widząc w nim odwagę Bożej obecności, która zachowuje nadzieję także tam, a może przede wszystkim tam, gdzie są spragnieni, samotni, głodni, smutni, bo tak dokonało się pierwsze przyjście Chrystusa i tak Królestwo Boże wzrasta pośród nas po dziś dzień.

O taką odwagę dla każdego ochrzczonego, o taką obecność woła współczesny człowiek. Każdy z 17 kleryków przygotowujących się obecnie w naszej diecezji do posługi kapłańskiej uczestniczy w tym doświadczeniu i do takiego kapłaństwa jest wezwany. W każdym z nich splatają się i współistnieją jego uzdolnienia i bogactwo, ale i ograniczenia i słabości. Jak mówi dokument poświęcony formacji do kapłaństwa: „Zadanie formacji kapłańskiej polega na tym, by starać się pomóc osobie, aby pod wpływem działania Ducha Świętego zintegrowała oba te aspekty (…)” (Ratio fundamentalis 28). Droga powołania jest drogą odkrywania prawdy o człowieku, do którego przychodzi Bóg i którego powołuje. Każdy potrzebuje odkryć w swojej osobistej historii Jezusowe „JESTEM”, a tylko ten, kto odkrył wierność Boga, sam może uczynić swoje życie odpowiedzią. W tym roku to pierwsze „jestem” na drodze kapłańskiego powołania wypowiedziało pięciu młodych mężczyzn przekraczających próg seminarium. To „jestem” wybrzmiewa w formacji kapłańskiej za każdym razem w dialogu przy udzielaniu posług: lektoratu, akolitatu, kandydatury, a wreszcie święceń diakonatu i prezbiteratu. Jednak to „jestem” woła o wypowiedzenie go każdego dnia na nowo wobec każdego napotkanego człowieka. Tylko tak prezbiter będzie mógł towarzyszyć innym, stawać się przewodnikiem i budować wspólnotę wiary z tymi wszystkimi, którzy w Chrystusie rozpoznali nadchodzące już Boże Królestwo. Ale powołanie kapłańskie to także gotowość do wypowiadania „jestem” wobec tych, którzy tej Bożej obecności nie potrafią dziś odnaleźć – niekiedy w dramacie swojej historii, niekiedy z powodu zgorszenia, a niekiedy w tajemnicy, którą zna tylko Bóg.

Pisząc ten list, jeszcze raz uświadamiamy sobie znaczenie obecności. Właśnie teraz, kiedy nie możemy być razem. W każdy czwartek w Eucharystii w szczególny sposób składamy na ołtarzu wszystkich naszych Dobroczyńców, Przyjaciół Paradyża, wszystkich, którzy sprawę powołań noszą w swoich sercach. Chcemy Wam wszystkim serdecznie podziękować za wsparcie i towarzyszenie naszej seminaryjnej wspólnocie – i duchowo, i materialnie – abyśmy mogli stawać się pasterzami obecnymi pośród wspólnoty i dla niej, na wzór odwagi naszego Zbawiciela.

ks. dr Mariusz Jagielski

Rektor Zielonogórsko-Gorzowskiego

Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu

Modlitwa rodzinna za zmarłych

 

Listopad jest miesiącem szczególnej modlitwy za tych, którzy odeszli do Pana. Z powodu epidemii nasze życie w najbliższym czasie będzie bardziej skoncentrowane w domu. Po raz kolejny będzie to większe wyzwanie, aby odkrywać rodzinę jako Kościół domowy i praktykować modlitwę rodzinną. 

Zapraszamy do posłużenie się poniższą propozycją celebracji, aby w kręgu domowym modlić się za zmarłych z rodziny i nie tylko. 

 

  • Na stole przykrytym białym obrusem, ołtarzu domowym, ustawiamy krzyż i zapalone świece lub znicze oraz księgę Pisma Świętego, otworzoną na fragmencie Ewangelii, który będzie odczytany: J 14,1-6, 
  • W pobliżu można też położyć wypisane na rodzinnej kartce wypominkowej imiona oraz zdjęcia bliskich zmarłych: krewnych, przyjaciół, nauczycieli, duszpasterzy i in. 
  • Z pomocą rodziców dzieci mogą przygotować rodzinne drzewo genealogiczne.
  • Domowa liturgia rozpoczyna się znakiem krzyża i śpiewem pieśni „Zwycięzca śmierci”.

 

1. Zwycięzca śmierci, piekła i szatana,

Wychodzi z grobu dnia trzeciego z rana

Naród niewierny trwoży się, przestrasza

Na cud Jonasza. Alleluja!

 

2. Ziemia się trzęsie, straż się grobu miesza,

Anioł zstępuje, niewiasty pociesza:

„Patrzcie, tak mówi, grób ten próżny został,

Pan z martwych powstał.” Alleluja!

 

3. Ustąpcie od nas smutki, troski, żale,

Gdy Pan Zbawiciel tryumfuje w chwale;

Ojcu swojemu już uczynił zadość,

Nam niesie radość. Alleluja!

 

4. Cieszy swych uczniów, którzy wierni byli,

Utwierdza w wierze, aby nie wątpili:

Obcuje z nimi, daje nauk wiele

O swym Kościele. Alleluja!

 

  • Głowa rodziny prowadzi teraz modlitwę Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wierzę w Boga… i Wieczny odpoczynek…,
  • Następnie odczytuje fragment Ewangelii: J 14,1-6.

 

Słowa Ewangelii według świętego Jana

 

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przybędę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”.

Odezwał się do Niego Tomasz: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”

Odpowiedział mu Jezus: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.

 

Oto słowo Pańskie

  • Teraz jeden z domowników odczytuje rozważanie, którego autorem jest o. prof. Jacek Salij OP:

 

Pan Jezus powiedział: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. Najpierw Chrystus Pan jest Drogą do mnie samego. Odchodząc od Boga i od Bożych przykazań, człowiek gubi samego siebie – nie wie już, ani kim jest, ani po co żyje, ani dokąd idzie. Dopiero dzięki Chrystusowi człowiek może siebie odnaleźć.

Jest również Chrystus Pan Drogą do moich bliźnich. Im mocniej trzymam się Chrystusa, tym bardziej wyzwalam się z egoizmu i z różnych form miłości niedojrzałej lub zdeformowanej, tym lepiej rozumiem prawdziwą miłość bliźniego. Chrystus jest moją Drogą do bliźnich, bo uczy mnie bezinteresowności, poświęcenia, szacunku dla każdego człowieka; uczy, żeby nie szukać pierwszego miejsca, a władzę traktować jako służbę.

Jest wreszcie Chrystus naszą Drogą do Boga. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przez Niego. To dzięki Niemu wiemy, że Bóg jest samym miłosierdziem i że naszymi grzechami zadajemy Mu ból. To tylko mocą Jego łaski możemy dostąpić ich odpuszczenia i przybliżyć się do Boga, a nawet otrzymać udział w jego Boskiej naturze i stać się Jego dziećmi.

Również Prawdą jest Chrystus Pan w tych wszystkich wymiarach. Dopiero dzięki Chrystusowi możemy do końca poznać prawdę o sobie samych i o naszych bliźnich oraz prawdę o Bogu. „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat – mówi Chrystus Pan przed Piłatem – aby dać świadectwo prawdzie”. Tej prawdzie, że Bóg nie przestał nas kochać, mimo że my staliśmy Mu się obcy. I tej prawdzie, żeśmy wezwani do życia wiecznego. I tej prawdzie, że w naszym życiu zawsze może zwyciężyć dobro, bo zło nigdy nie jest aż tak potężne, żebyśmy kiedykolwiek musieli mu służyć.

Chrystus Pan jest nie tylko Drogą i Prawdą, jest również Życiem.

W Apostole Pawle był On Życiem aż tak wszechogarniająco, że mógł on wołać: „Żyję ja, ale już nie ja żyję, bo żyje we mnie Chrystus”. Jest On naszym Życiem, jeśli karmimy się Jego słowem i spożywamy Jego Ciało. Jest On naszym Życiem, jeśli otwieramy się na jego Ducha i szukamy Jego miłości.

Na koniec zauważmy jeszcze jedno: Kiedy już dojdziemy do życia wiecznego, Chrystus Pan przestanie być naszą Drogą. Ale naszym Życiem będzie On na wieki.

 

·      Teraz następuje modlitwa za zmarłych. Przy poszczególnych stacjach wspomina się imiona zmarłych z pomocą rodzinnej kartki wypominkowej. Stacje mogą prowadzić dorośli i dzieci. 

 

STACJA I – ZA ZMARŁYCH KAPŁANÓW 

 

Prowadzący: Módlmy się za zmarłych biskupów, kapłanów i diakonów, za zmarłych Braci i Siostry zakonne, (szczególnie za N.N.) 

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wieczny odpoczynek…

 

P. Boże, który obdarzyłeś naszych braci godnością biskupią lub kapłańską i dałeś im udział w kapłaństwie Apostołów, spraw, prosimy, aby zostali na wieki włączeni do ich społeczności. Przez Chrystusa, Pana naszego. 

W. Amen. 

 

 

 

 

STACJA II – ZA ZMARŁYCH RODZICÓW (DZIADKÓW)

 

P. Módlmy się za naszych zmarłych rodziców i dziadków, (szczególnie za N.N.). 

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wieczny odpoczynek…

 

P. Boże, który kazałeś nam czcić ojca i matkę, zmiłuj się nad naszymi zmarłymi rodzicami, odpuść im grzechy i nagradzaj ich trudy, a nam pozwól oglądać ich w radości światła wiecznego. Przez Chrystusa Pana naszego. 

W. Amen. 

 

STACJA III – ZA ZMARŁYCH KREWNYCH I PRZYJACIÓŁ

 

P. Módlmy się za zmarłych naszych braci i siostry, dzieci, współmałżonków, krewnych, rodziców chrzestnych, wychowawców, przyjaciół, (szczególnie za N.N.). 

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wieczny odpoczynek…

 

P. Boże, nieskończenie dobry, w ręce Twoje polecamy naszych zmarłych krewnych, przyjaciół i wychowawców. Serdecznie prosimy, abyś wynagrodził im za dobrodziejstwa nam udzielone i przyjął ich do błogosławionej społeczności Świętych. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen. 

 

STACJA IV – ZA POLEGŁYCH I OFIARY WOJNY 

 

P. Módlmy się za wszystkich poległych w obronie Ojczyzny, zmarłych w obozach zagłady, łagrach i więzieniach, ofiary ostatnich wojen. 

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wieczny odpoczynek…

 

Boże, Ty sprawiłeś, że Twój Syn zwyciężył śmierć i wstąpił do nieba, daj wszystkim naszym zmarłym udział w Jego zwycięstwie nad śmiercią, aby mogli na wieki oglądać Ciebie, swojego Stwórcę i Odkupiciela. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.

 

STACJA V – ZA WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH 

 

P. Módlmy się za wszystkich wiernych zmarłych, których groby znajdują się na cmentarzu lub gdziekolwiek na świecie, których wiarę jedynie zna Bóg, i o których zawsze Matka-Kościół pamięta w modlitwach. 

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wieczny odpoczynek…

 

P. Boże, Stwórco i Odkupicielu wszystkich ludzi, udziel zmarłym sługom i służebnicom Twoim odpuszczenia wszystkich grzechów. Niechaj przez nasze pobożne modlitwy dostąpią miłosierdzia, którego zawsze pragnęły. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. 

W. Amen.

 

 

 

  • Teraz odmawia się lub śpiewa antyfonę: 

 

P. Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj. Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje, na nas zwróć. A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka, Panno Maryjo. 

 

  • Celebracja kończy się znakiem krzyża świętego i wezwaniem:

 

P. Wieczny odpoczynek racz zmarłym dać, Panie.

W. A światłość wiekuista niechaj im świeci.

P. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym.

W. Amen.

 

  • Teraz wypada zorganizować rodzinny wieczór wspomnień o bliskich zmarłych, któremu towarzyszyć może oglądanie zdjęć oraz przybliżanie dzieciom drzewa genealogicznego rodziny. 
  • Rodzinną kartkę wypominkową przy najbliższej okazji zanosi się do kościoła, w którym prowadzona jest parafialna modlitwa za zmarłych. 

 

Odpusty za zmarłych w listopadzie 2020 r.

 

Penitencjaria Apostolska ze względu na pandemię koronawirusa wydała dekret, na mocy którego odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad.

Warunki uzyskania odpustów: 

  • Odpust zupełny można uzyskać za nawiedzenie cmentarza i modlitwę, choćby myślną, za zmarłych przez osiem dni listopada, które mogą być dowolnie wybrane i oddzielone od siebie.
  • Odpust zupełny można uzyskać także za nawiedzenie kościoła lub kaplicy oraz odmówienie tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga” w dowolny jeden dzień listopada.
  • Odpust zupełny mogą uzyskać osoby starsze, chore i wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu pod następującymi warunkami:
    • duchowa łączność z wiernymi nawiedzającymi miejsca święte, 
    • wykluczenie przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, 
    • wzbudzenie intencji spełnienia, gdy będzie to możliwe, zwyczajnych warunków (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), 
    • odmówienie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (np. jutrzni i nieszporów z oficjum za zmarłych, Różańca, Koronki do Bożego Miłosierdzia i innych modlitw za zmarłych) lub podjęcie medytacyjnej lektury jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub wypełnienie uczynków miłosierdzia przez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

 

Ewangelie z liturgii za zmarłych: 

 


·      Mt 5, 1-12a,

·      Mt 11, 25-30, 

·      Mt 25, 1-13,

·      Mt 25, 31-46, 

·      Łk 7, 11-17,

·      Łk 12, 35-40,

·      Łk 23, 33-43, 

·      Łk 23, 44-24,6,

·      Łk 24, 13-35,

·      J 5, 24-29, 

·      J 6, 37-40, 

·      J 6, 51-58, 

·      J 11,17-27, 

·      J 11,32-45, 

·      J 12, 23-26,

·      J 14, 1 nn, 

·      J 17, 24-26,

·      J 19, 17-30


 

APEL RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

W SPRAWIE OCHRONY ŻYCIA I POKOJU SPOŁECZNEGO

 

 

1. Dzisiaj, kiedy przez nasz kraj przetacza się fala ulicznych protestów, Papież Franciszek w czasie audiencji ogólnej skierował ważne i znaczące słowa do Polaków. Przypomniał w nich św. Jana Pawła II, który „zawsze wzywał do szczególnej miłości wobec słabych i bezbronnych, i do ochrony każdego życia ludzkiego od poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Słowa te wpisują się w nieustanne wołanie Kościoła o ochronę, także prawną, życia każdego człowieka, również nienarodzonego, zgodnie z przykazaniem „Nie zabijaj”.

2. Papież Franciszek prosił dzisiaj Boga, „aby obudził w sercach wszystkich szacunek dla życia naszych braci, zwłaszcza najsłabszych i bezbronnych, i dał siłę tym, którzy je przyjmują i troszczą się o nie, także wtedy, gdy wymaga to heroicznej miłości”. Przykazanie miłości nakłada na nas ważny obowiązek troski, pomocy i ochrony, której potrzebują matki i rodziny przyjmujące i wychowujące chore dzieci. Dziękujemy wszystkim wspólnotom i instytucjom, które od lat to robią i zwracamy się z apelem do parafii, ruchów katolickich i innych organizacji kościelnych, o podejmowanie konkretnych inicjatyw wychodzących naprzeciw tym, którzy takiej pomocy, tak indywidualnej, jak i instytucjonalnej, potrzebują i będą potrzebować. Kościół zawsze będzie opowiadał się za życiem i wspierał chroniące je inicjatywy.

3. Z wielkim bólem obserwujemy eskalację napięcia społecznego i agresji. Niepokojem napawają również wulgarny język, którym posługuje się część protestujących, niszczenie mienia społecznego, przypadki dewastacji kościołów, profanacji miejsc świętych czy uniemożliwianie sprawowania w nich liturgii. Wzywamy wszystkich do podjęcia rzeczowego dialogu społecznego, do wyrażania poglądów bez użycia przemocy i do poszanowania godności każdego człowieka. Polityków i wszystkich uczestników debaty społecznej prosimy, w tym dramatycznej czasie, o dogłębne analizowanie przyczyn zaistniałej sytuacji i szukanie dróg wyjścia w duchu prawdy i dobra wspólnego, bez instrumentalizowania spraw wiary i Kościoła. 

Dziękujemy duszpasterzom i wszystkim wiernym świeckim, którzy odważnie stają w obronie swoich kościołów. Nikt nie potrafi lepiej obronić Kościoła i obiektów sakralnych niż wspólnota wierzących. Dziękujemy także służbom porządkowym. Kościół chce pozostać otwarty dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich przynależności w życiu społecznym i politycznym. 

 

4. Przeżywamy jednocześnie bardzo trudny czas obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa. To ogromne wyzwanie dla nas wszystkich. W imię troski o bezpieczeństwo i zdrowie niezmiennie apelujemy o solidarność i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego. Wyrażamy wdzięczność wszystkim służbom medycznym za ich pracę i heroiczne poświęcenie.

5. Prosimy również wszystkich wierzących o post, jałmużnę i modlitwę o pokój społeczny, w intencji ochrony życia, zakończenia trwającego kryzysu, a także o ustanie rozwijającej się pandemii. Przekazujemy tekst modlitwy przygotowanej na ten czas. 

Wszystkim rodakom z serca błogosławimy.

Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

28 października 2020 roku

 

 

DEKRET O ODPUSTACH

 

W bieżącym roku, w aktualnych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19,

odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad,

przy zmienionych warunkach i dostosowanych do sytuacji dziełach pobożnych, aby zapewnić bezpieczeństwo wiernych.

 

Do niniejszej Penitencjarii Apostolskiej dotarło wiele próśb Świętych Pasterzy, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zmieniono pobożne dzieła w celu uzyskania odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych, które można uzyskiwać zgodnie z normą „Wykazu odpustów” (nad. 29, § 1). Dlatego Penitencjaria Apostolska, na mocy specjalnego polecenia Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, chętnie ustanawia i określa, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam, gdzie są one zakazane:

a.- Odpust zupełny dla osób nawiedzających cmentarz i modlących się, choćby tylko w myśli, za zmarłych przez poszczególne osiem dni, zwykle ustanowiony jedynie na dni od 1 do 8 listopada, dla pożytku wiernych może być przeniesiony na inne osiem dni listopada. Dni te, dowolnie wybrane przez poszczególnych wiernych, mogą być od siebie oddzielone.

b- Odpust zupełny związany z dniem 2 listopada, ustanowiony na Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych dla tych, którzy pobożnie nawiedzają i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę poprzedzającą lub następującą, albo na sam dzień Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze względu na zakazy gromadzenia się licznych wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny, jeśli tylko łącząc się duchowo z tymi wiernymi, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczając wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mając intencję kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (na przykład jutrznię i nieszpory z oficjum Liturgii godzin za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia i inne modlitwy za zmarłych bliskich ich sercu), albo jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Aby ten dostęp do łaski Bożej, udzielanej władzą kluczy Kościoła, stawał się łatwiejszy ze względu na miłosierdzie duszpasterskie, niniejsza Penitencjaria gorąco prosi, aby wszyscy kapłani posiadający odpowiednie uprawnienia, oddali się z gorliwością i wielkodusznością celebracji Sakramentu Pokuty i udzielali Komunii Świętej chorym.

Niemniej, jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, nadal obowiązują wcześniej wydane wskazania zawarte w „Nocie odnośnie sakramentu pojednania w obecnej sytuacji pandemii”.

Wreszcie, ponieważ dusze czyścowe wspierane są wstawiennictwem wiernych, szczególnie zaś miłą Bogu ofiarą ołtarza (por. Sob. Tryd. Sesja XXV, Dekret o czyśćcu), gorąco zaleca się wszystkim kapłanom trzykrotne odprawianie Mszy św. w dniu Wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, zgodnie z Konstytucją Apostolską „Incruentum Altaris”, wydaną przez czcigodnej pamięci papieża Benedykta XV w dn. 10 sierpnia 1915 roku.

Niniejszy dekret jest ważny przez cały listopad. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

W Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 22 października 2020 roku, we wspomnienie św. Jana Pawła II.

Mauro Kard. Piacenza Penitencjarz Większy

Ks. prał. Krzysztof Nykiel Regens

LUBUSKA DROGA ŚW.JAKUBA

Czcigodni Księża Szanowni Państwo

 

W ramach przygotowań do ogólnoświatowego Jubileuszowego Roku Jakubowego (trwającego od 01.01.2021 do 31.12.2021 r.) przy wsparciu abpa. Stanisława Gądeckiego Przewodniczącego KEP oraz bpa Tadeusza Lityńskiego diecezji zielonogórsko-gorzowskiej powstał portal www.lubuskadsj.pl dofinansowany przez Narodowe Centrum Kultury w ramach programu Kultura w sieci, projekt: „Lubuska Droga św. Jakuba”. Dzięki portalowi możemy przejść wirtualnie Lubuską Drogę św. Jakuba, jak i przygotować się do osobistego pielgrzymowania. Droga rozpoczyna się od kościoła św. Jakuba w Murowanej Goślinie i kończy na moście w Słubicach. Stanowi ona część Europejskiego Szlaku Kulturowego prowadzącego do grobu św. Jakuba (Santiago de Compostela) i dotyczy wielu prawdziwie cudownych kościołów, miejsc, sąsiadujących ze sobą diecezji. Dzięki powstałemu portalowi możemy skorzystać z filmu, przewodnika, audiobooka, e-albumu itp. Portal na bieżąco będzie ubogacany nowymi informacjami.

Dziękujemy licznemu gronu osób, które wsparło powstanie projektu.

 

Zapraszamy do pięknych przeżyć www.lubuskadjs.pl. Dodatkowe informacje www.maika.pl.

W imieniu zespołu prowadzącego projekt 

Ks. Zbigniew Kucharski 

Młodzieżowa Agencja Informacyjna MAIKA

 

 

 

 

                                                                                                   

Dyspensa dla wiernych ze „strefy czerwonej”

 

W związku ze wzrastającą liczbą zakażeń koronawirusem i nowymi obostrzeniami sanitarnymi, dotyczącymi liczby wiernych podczas zgromadzeń religijnych, na podstawie kan. 87 Kodeksu Prawa Kanonicznegoudzielam ogólnej dyspensy od obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej w niedziele i święta nakazane wszystkim przebywającym w tzw. „strefie czerwonej” w okresie jej obowiązywania. Dyspensa dotyczy wiernych Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, a także katolików przebywających na jej terytorium.

Skorzystanie z dyspensy oznacza, że nieobecność na Eucharystii we wskazanym czasie nie jest grzechem. Jednocześnie zachęcam, aby osoby korzystające z dyspensy trwały na osobistej i rodzinnej modlitwie. Zachęcam także do duchowej łączności ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe, telewizyjne lub internetowe.

Dziękując Duszpasterzom, Osobom Konsekrowanym i Wiernym Świeckim za codzienny wysiłek budowania wspólnoty Kościoła w trudnych czasach epidemii, życzę obfitości Bożego błogosławieństwa oraz zdrowia duszy i ciała na każdy dzień. Ogarniam wszystkich moją modlitwą i z serca błogosławię. + Tadeusz Lityński Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

Zielona Góra, 16 października 2020 r.

 


Apel Biskupa Zielonogórsko-Gorzowskiego dotyczący wolontariatu 
w placówkach medycznych na terenie diecezji

 

Drodzy w Panu,

od kilku miesięcy wszyscy stoimy przed szczególnym wyzwaniem, jakim jest pandemia koronawirusa. Nasilająca się fala zachorowań na Covid-19 coraz bardziej obciąża pracowników służby zdrowia, którzy służą często z narażeniem samych siebie. Coraz częściej dowiadujemy się także o pilnej potrzebie wolontariuszy, którzy w różnych placówkach 
na terenie naszej diecezji wspieraliby wykwalifikowany personel w pielęgnacji chorych. 

Z tego powodu zwracam się do wszystkich diecezjan: duszpasterzy, osób konsekrowanych i świeckich oraz do wszystkich ludzi dobrej woli o to, aby rozważyli własną gotowość do podjęcia takiej misji. Wierzę, że sam Duch Święty wzbudza 
w wielu z nas – wierzących i tych poszukujących Boga – dobre natchnienia, daje moc do ich realizacji i przygotowuje nagrodę. 

O tym, gdzie, kiedy i jak można tę misję podjąć, informujemy na stronach internetowych diecezjalnej Caritas i oraz diecezjalnego Duszpasterstwa Chorych 
i Służby Zdrowia. 

Udzielam pasterskiego błogosławieństwa i w osobistej modlitwie polecam Bogu, przez wstawiennictwo Pani Rokitniańskiej, tych, którzy jak Miłosierny Samarytanin, „opuszczą swoją drogę, by pomóc choremu” (Kongregacja Nauki Wiary, List Samaritanus bonus, por. Łk 10, 30-37).

 

                                                                                     + Tadeusz Lityński

  Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

Zielona Góra, 23.10.2020 r.

 Uwaga!

Informacje o wolontariacie ukazywać się będą na stronach:

o   Duszpasterstwo Chorych i Służby Zdrowia Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej: https://dsz.zgora.pl/

o   Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej: https://caritaszg.pl/

 

 

 

Komunikat Komisji Nauki Wiary KEP

w sprawie kultu św. Szarbela

 

 

Od wielu lat rozwijają się zarówno w Polsce, jak też w innych krajach Europy katolickie wspólnoty praktykujące kult św. Szarbela, libańskiego mnicha maronickiego. Kościół maronicki jest Kościołem katolickim obrządku wschodniego, pozostającym w pełnej komunii z Kościołem rzymskokatolickim i uznającym autorytet papieża. Niektórzy wierni w Polsce pragną pogłębiać swoją więź z Bogiem, poznając życie i duchowość św. Szarbela oraz innych świętych z Libanu. Dzięki temu mogą odkryć i harmonijnie połączyć ze sobą najbardziej wartościowe elementy katolickiej tradycji zachodniej i wschodniej. 

W wielu parafiach na terenie Polski działają różne wspólnoty nawiązujące do duchowego dziedzictwa świętych z Libanu, w tym również Domy Modlitwy św. Szarbela organizowane i animowane dotąd przez ks. Jarosława Cieleckiego. 

Niestety w ostatnim czasie ks. Jarosław Cielecki dokonał aktu apostazji, porzucając Kościół rzymskokatolicki i przystępując do wspólnoty religijnej, która nie utrzymuje jedności z papieżem. Z tego powodu nie może on nadal sprawować duchowej opieki nad wiernymi Kościoła rzymskokatolickiego. 

W obliczu tej bolesnej sytuacji wszystkie osoby należące do rzymskokatolickich wspólnot św. Szarbela mogą znaleźć duchowe wsparcie w Maronickiej Fundacji Misyjnej, której przewodniczącym jest Ksiądz Biskup Andrzej Siemieniewski, biskup pomocniczy Archidiecezji Wrocławskiej. Celem Fundacji jest odnowa i pogłębienie życia duchowego współczesnych ludzi dzięki twórczemu spotkaniu tradycji chrześcijaństwa wschodniego i zachodniego oraz w duchu wierności nauczaniu papieża i Soboru Watykańskiego II.

Ufamy, że członkowie Domów Modlitwy św. Szarbela pozostaną w jedności z Kościołem katolickim, będąc jego wiernymi świadkami.

 

Abp Stanisław Budzik

Przewodniczący

Komisji Nauki Wiary KEP

__________________________

Za zgodność:

 

Bp Artur G. Miziński

Sekretarz Generalny 

Konferencji Episkopatu Polski

 

LIST OTWARTY DO WSPÓLNOT ŻYWEGO RÓŻAŃCA I APOSTOLATU „MARGARETKA”

 LIST OTWARTY DO WSPÓLNOT ŻYWEGO RÓŻAŃCA I APOSTOLATU „MARGARETKA”

ORAZ WSZYSTKICH, KTÓRYM BLISKA JEST MODLITWA RÓŻAŃCOWA

 

            Drodzy w Panu, Siostry i Bracia, w ten czas próby dla całego świata i Kościoła zwracam się do Was z wyrazami serdecznej pamięci i słowami otuchy czerpanymi z Ewangelii.

            Mamy w pamięci niezwykłe chwile niedawnej modlitwy Ojca Świętego Franciszka, gdy udzielał błogosławieństwa „Urbi et Orbi” – „Miastu i Światu”. Samotnie, a zarazem w łączności z milionami ludzi na całym świecie, Papież modlił się o ustanie pandemii koronawirusa przed Najświętszym Sakramentem, ale także przed krzyżem z kościoła św. Marcelego i ikoną Najświętszej Maryi Panny Ocalenia Ludu Rzymskiego. Przed tymi wizerunkami rzymianie modlili się w minionych wiekach o ustanie epidemii i zostali wysłuchani. Teraz prosimy o to i my, w jedności z Ojcem Świętym. Papież Franciszek tego wieczoru zwiastował nam też dobrą nowinę o tym, że Jezus Chrystus zmartwychwstał i nam towarzyszy, tak jak swym uczniom, gdy zmagali się z szalejącą na jeziorze burzą. Jezus wtedy objawił swą moc, uciszając żywioł i utwierdził wiarę zalęknionych Apostołów. Stąd niech rodzi się i nasza ufność w obliczu trudności i zagrożenia, niech rodzi się też nasza gotowość do wytrwałej modlitwy i troski o siebie nawzajem.

            Proszę więc Was, Siostry i Bracia, o modlitwę – zwłaszcza tę różańcową – w intencji Kościoła i świata, w intencji naszej Ojczyzny i diecezji, w intencji kapłanów, osób zakonnych i świeckich, abyśmy wspólnie przetrwali ten czas niepokoju i nabrali duchowych sił na przyszłość.

            Rozważajmy wspólnie tajemnice bolesne, gdy razem z Jezusem cierpimy z powodu izolacji, samotności, osobistych słabości i chorób oraz trwogi na wieść o śmierci kolejnych ofiar pandemii. Ale rozważajmy też tajemnice radosne, które związane są z domem i rodziną Zbawiciela. Zostając w naszych domach, pielęgnujmy rodzinne więzi i modlitwę, prosząc Matkę Najświętszą i św. Józefa, aby uczyli nas cieszyć się obecnością Jezusa w naszych Kościołach domowych. Niech nie zabraknie w tym paschalnym czasie, który przed nami, również tajemnic chwalebnych. One to ukazują nam Chrystusa Zmartwychwstałego, który zwycięża śmierć i wychodzi z grobu. On daje Apostołom Ducha Świętego i wyprowadza ich z zamkniętego Wieczernika do świata, aby głosili Ewangelię. My też mamy nadzieję, że Pan zwycięży obecną ciemność i pozwoli nam z niej wyjść. Prośmy go o to w tajemnicach światła. Niech Jego moc sprawi, abyśmy razem z Nim mogli bez przeszkód głosić Ewangelię, praktykować czynne miłosierdzie i gromadzić się na liturgii, zwłaszcza na Eucharystii, za którą tak bardzo tęsknimy.

            Gdy myślimy o naszej tęsknocie za Eucharystią, uświadamiamy sobie, że przed nami najważniejsze wydarzenia roku liturgicznego – Święte Triduum Paschalne. Będzie miało ono w tym roku wyjątkowy charakter. Nie zgromadzimy się w naszych kościołach na Mszy Wieczerzy Pańskiej, aby uczestniczyć w ustanowieniu sakramentów Eucharystii i kapłaństwa, nie będziemy też potem wspólnie czuwać przy uwięzionym Chrystusie. Nie przybędziemy, aby w Wielki Piątek tłumnie stanąć pod Krzyżem i serdecznie ucałować Rany Chrystusa, nie zgromadzimy się przy Grobie Pańskim. Nie będzie też wielkosobotniego święcenia pokarmów. Nie będzie można swobodnie przyjść do kościoła, aby sprawować Wigilię Paschalną w Wielką Noc i nie będzie też rezurekcyjnej procesji w wielkanocny poranek. To ogromna próba wiary dla całego Kościoła. Przyjmijmy ją jednak ze spokojem, jako okazję, by pogłębić naszą osobistą relację z Chrystusem, który nas nigdy nie opuszcza. Pamiętajmy, że w każdym kościele parafialnym kapłani będą sprawować świętą liturgię. I choć dziać się to będzie tylko w najściślejszym gronie posługujących, każdy wierny ma prawo do duchowej łączności z tą celebracją i każdy wierny jest w tę celebrację włączony. Pomogą nam w tym także transmisje liturgii Triduum Paschalnego przeprowadzane z Paradyża o godz. 19.00 przez TVP 3 Gorzów Wielkopolski oraz Radio Zachód.

            Drodzy w Panu, Siostry i Bracia, proszę Was, abyście w tych nadchodzących dniach uważali na siebie, z cierpliwością przyjmowali zarządzenia naszych władz, które mają na uwadze zdrowie i bezpieczeństwo całej naszej narodowej wspólnoty. To dziś konieczne! Wiem, że często z wielkim bólem serca rezygnujecie z udziału w Eucharystii i spotkań we wspólnocie, ale zapewniam, że Chrystus zawsze jest z Wami i kocha każdą i każdego z Was. Nie lękajcie się! Proszę Was, abyście niedogodności tego czasu ofiarowali w intencji kapłanów i o nowe powołania kapłańskie. Pomyślmy o tych ludziach na całym świecie, którzy często wiele miesięcy albo nawet dłużej czekają na przybycie tego, kto odprawi dla nich Eucharystię i udzieli sakramentalnego rozgrzeszenia. W obecnych okolicznościach łatwiej zrozumieć nam ich sytuację, ale prośmy o to, aby w naszej diecezji nie zabrakło dobrych księży. A gdy z Bożą pomocą minie stan epidemii, spotkamy się wtedy na wspólnym dziękczynieniu.

            Ogarniam Was i Waszych bliskich moją modlitwą i serca błogosławię.

 

Zielona Góra, 3 kwietnia 2020 r. +Tadeusz Lityński Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

 

AKT ZAWIERZENIA POLSKI

AKT ZAWIERZENIA POLSKI

NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA
I MATCE BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI

 

Boże, Ojcze Wszechmogący, bogaty w Miłosierdzie, bądź uwielbiony w tajemnicy Twojej Miłości, objawionej przez Syna w Duchu Świętym.

Panie Jezu Chryste, Zbawicielu świata. Dziękujemy Ci za Twoją ofiarną miłość, która w tajemnicy Ukrzyżowania i Zmartwychwstania stała się miłością zwycięską.

Duchu Święty, Duchu Prawdy, miłości, mocy i świadectwa, prowadź nas.

Gdy zbliża się 100. rocznica Cudu Nad Wisłą – który w sierpniu 1920 roku za przyczyną Najświętszej Maryi Panny ocalił naszą Ojczyznę i cywilizację europejską od bolszewickiego panowania - my, Pasterze Kościoła w Polsce, podobnie jak nasi Poprzednicy przybywamy na Jasną Górę. To tutaj od pokoleń uczymy się, że królowanie Chrystusa, a wraz z Nim Maryi, Królowej Polski, obejmuje w sposób szczególny również służbę Narodowi. Tutaj - na Jasnej Górze - uświadamiamy sobie wyraźniej odpowiedzialność za chrześcijańskie dziedzictwo na polskiej ziemi. Potrzebę wspólnej troski wszystkich warstw społecznych nie tylko za materialne, ale także za duchowe dobro naszej Ojczyzny.

W tym szczególnym roku dziękujemy za 100. rocznicę urodzin Św. Jana Pawła II, który dostrzegał w Maryi wzór niezawodnej nadziei ogarniającej całego człowieka. Dziękujemy również za decyzję o beatyfikacji Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który przypominał nam, że nie wystarczy patrzeć w czyste, zranione oblicze Matki, ale trzeba też, aby nasz Naród wyczytał w Jej oczach wszystko, co jest potrzebne dla odnowy polskich sumień.

Wraz z Maryją, Bogurodzicą Dziewicą, Królową Polski i Świętymi Patronami, błagamy o ratunek dla naszej Ojczyzny w jej dzisiejszym trudnym doświadczeniu.

W duchu Aktu Zawierzenia przez Biskupów Polskich sprzed 100 laty, wyznajemy „w prawdzie i pokorze, że niewdzięcznością naszą i grzechami zasłużyliśmy na Twoją karę, ale przez zasługi naszych Świętych Patronów, przez krew męczeńską przelaną dla wiary przez braci naszych, za przyczyną Królowej Korony Polskiej, Twojej Rodzicielki, a naszej ukochanej Matki Częstochowskiej, błagamy Cię, racz nam darować nasze winy”. Prosimy Cię, przebacz nam nasze grzechy przeciwko życiu, bezczeszczenie Twojej eucharystycznej Obecności, bluźnierstwa wobec Twojej Najświętszej Matki i Jej wizerunków oraz wszelki grzech niezgody. „Przemień serca nasze na wzór Twojego Boskiego Serca; przemień nas potęgą Twojej wszechmocnej łaski a z obojętnych i letnich uczyń nas gorliwymi i gorącymi, z małodusznych mężnymi i spraw, abyśmy już wszyscy odtąd trwali w wiernej służbie Twojej i nigdy Cię nie opuścili”.

Najświętsze Serce Jezusa, Tobie zawierzamy Kościół na polskiej ziemi, wszystkie jego stany i powołania: duchowieństwo, osoby życia konsekrowanego, wszystkich wiernych, którzy „Polskę stanowią” w kraju i poza jego granicami. Oddal od nas wszelką zarazę błędów i grzechów, pandemię koronawirusa, grożącą nam suszę, jak również kryzys ekonomiczny i związane z tym bezrobocie. Te nasze prośby ośmielamy się zanieść do Ciebie przez szczególne wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny, która jest naszą Przedziwną Pomocą i Obroną.

Bogurodzico Dziewico, Królowo Polski i nasza Jasnogórska Matko! Ku Tobie wznosi się dzisiaj nasza ufna modlitwa, która zespala serca wszystkich Polaków. Przyjmij godziwe pragnienia Twoich dzieci, którymi opiekowałaś się zawsze z macierzyńską troską. Twoimi jesteśmy i Twoimi pragniemy pozostać. Towarzysz nam w codziennej wędrówce naszego życia, bądź Przewodniczką, błagającą i niezwyciężoną Mocą.

Maryjo! Pragniemy w tej modlitwie przywołać solidarny Akt Zawierzenia świata, Kościoła a także naszej Ojczyzny, który w dniu 25 kwietnia 2020 r., wypowiadał Pasterz Kościoła Portugalskiego w Fatimie. Dzisiaj zawierzamy Tobie naszą Ojczyznę i Naród, wszystkich Polaków żyjących w Ojczyźnie i na obczyźnie. Tobie zawierzamy całe nasze życie, wszystkie nasze radości i cierpienia, wszystko czym jesteśmy i co posiadamy, całą naszą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Uproś nam wszystkim obiecanego Ducha Świętego, aby ponownie zstąpił i odnowił oblicze tej Ziemi.

Najświętsze Serce Jezusa, przyjdź Królestwo Twoje!

Maryjo, Królowo Polski, módl się za nami. Amen 

 

 

 

 

W Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, 2020 r.

 

 

Modlitwa o ustanie epidemii koronawirusa

Modlitwa za wstawiennictwem bł. Stefana Wincentego Frelichowskiego

o ustanie epidemii koronawirusa

 

 

Błogosławiony Księże Stefanie, kapłanie, którego serce nieustannie żyło głębią wiary i pełnią miłości Boga, płomieniu Chrystusa, w którego duszy nigdy nie gasła nadzieja i harcerski zapał, wzorze pokornej i bezgranicznej służby bliźniemu, nawet za cenę cierpienia - aż do ofiary z siebie.

 

Ty potrafiłeś być przejawem dobra w miejscu panowania tak wielkiego zła. Ty chorym i umierającym poświęciłeś swoje życie, gorliwie głosząc im Chrystusową Ewangelię i odważnie niosąc duchową pomoc, szczególnie tym dotkniętym zaraźliwą chorobą.

 

Dlatego stajemy dziś przy tobie i prośmy cię usilnie, byś swoją modlitwą i wstawiennictwem uprosił nam tę łaskę, aby Miłosierny Bóg uchronił świat, naszą Ojczyznę, diecezję, mieszkańców naszych miast i wsi przed szerzeniem się groźnej epidemii.

 

Wspomagaj swoją modlitwą tych, których ta choroba już dotknęła i upraszaj im łaskę uzdrowienia.

 

Wspieraj lekarzy i pielęgniarki, służby sanitarne i państwowe, wszystkich którzy w jakikolwiek sposób, tak jak ty, służą z poświęceniem.

 

Uproś troskliwą opiekę Maryi, tej, która jest Królową Polski i Stolicą Mądrości, dla kierujących naszym krajem, Kościołem, naszym miastem (wsią) oraz wszystkich, którzy podejmują wysiłki powstrzymania groźnej dla ludzkości epidemii.

 

Zmarłym uproś łaskę nieba.

 

Nam wszystkim uproś dar szczerego nawrócenia i silnej wiary, abyśmy pokładając całą ufność i nadzieję w Bogu, umieli z oddaniem służyć i nieść pomoc naszym braciom w potrzebie.

 

Błogosławiony Księże Stefanie Wincenty – módl się za nami. Amen.

 

Zarządzenia dotyczące programu duszpasterskiego diecezji zielonogórsko-gorzowskiej w czasie epidemii

 

Etap III – Odnowa 

Wprowadzenie

Tegoroczna uroczystość Zesłania Ducha Świętego przynosi nam szczególną nadzieję w sytuacji zmagania z trwającą wciąż w naszym kraju epidemią. Po okresie ograniczeń, które radykalnie wpłynęły na życie Kościoła na świecie i w naszej ojczyźnie, pojawiają się warunki powrotu do coraz pełniejszego udziału w chrześcijańskim życiu. Widzimy w tym znak spełniającej się Bożej obietnicy, zawartej w proroctwie Ezechiela, która towarzyszy diecezjalnemu programowi duszpasterskiemu w tym szczególnym okresie: Zgromadzę was na nowo (Ez 11,17). Jak wiadomo, w programie duszpasterskim wyznaczone zostały trzy etapy, uzależnione od obowiązujących przepisów sanitarnych: etap I – Możliwość, etap II – Zachęta oraz etap III – Odnowa. Po dyskusji podczas wideokonferencji z księżmi dziekanami i po uwzględnieniu aktualnych wytycznych władz państwowych[1] przechodzimy do etapu III, który rozpocznie się 1 czerwca br.

Realizacja etapu III

Najistotniejsze dla działalności parafii normy sanitarne dotyczą następujących kwestii:

W kościołach i kaplicach nie obowiązuje limit gromadzących się osób (Rozporządzenie Rady Ministrów § 15 ust. 8).

Wierni mają jednak obowiązek zakrywania ust i nosa w obiektach kultu religijnego także podczas trwania obrzędów liturgicznych. Dotyczy to również usługujących. Z tego obowiązku wyłączeni są jedynie duchowni i to tylko w trakcie sprawowania liturgii (§ 18 ust. 1 pkt 3). Dozwolone są zgromadzenia plenerowe do 150 osób. Uczestnicy muszą jednak zasłaniać usta i nos lub zachować 2-metrowy dystans społeczny (§ 15 ust. 8). W związku z tym, z dniem 1 czerwca br. odwołuję dyspensę z 14 marca br. dotyczącą obowiązku uczestnictwa we Mszy św. w niedziele i święta nakazane. Powracamy zatem do obowiązujących w prawie kościelnym zasad (por. kan. 1247 i 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego), od przestrzegania których zwolnione są jedynie osoby chore, w podeszłym wieku, przebywające na kwarantannie czy też z innych ważnych przyczyn niezdolne do fizycznej obecności na Mszy św. Na obecnym etapie należy przestrzegać następujących wytycznych w poszczególnych obszarach duszpasterstwa. Zmieniają one bądź uzupełniają dotychczasowe przepisy diecezjalne.

Katecheza parafialna 

Spotkania grup parafialnych oraz spotkania formacyjne można organizować w kościołach lub w salkach parafialnych z zachowaniem obowiązku zasłaniania ust i nosa oraz odpowiedniego dystansu. W spotkaniach może uczestniczyć także młodzież i dzieci (ministranci, grupy oazowe, KSM itp.).

Na prośbę rodziców i za zgodą proboszcza możliwe jest przygotowanie i udzielenie dziecku sakramentów pokuty i pojednania oraz I Komunii św. indywidualnie lub w małej grupie. Czas przygotowań nie może być krótszy niż miesiąc. Program formacji powinien zawierać treści programowe katechezy szkolnej i parafialnej wymaganej do formacji eucharystycznej dzieci w diecezji. Należy pamiętać, że rodzice mają prawo zaczekać z eucharystycznym przygotowaniem swoich dzieci do czasu ustania epidemii. Powrót do grupowego sposobu przygotowania i celebrowania I Komunii św. będzie możliwy po otwarciu szkół i rozpoczęciu zajęć z religii w szkole.

Na prośbę rodziców i młodzieży możliwe jest przygotowanie do bierzmowania. Należy je przeprowadzić według programu i zasad diecezjalnych z zachowaniem norm sanitarnych. 

Możliwe jest przygotowanie do bierzmowania osób dorosłych. Należy je przeprowadzić w wyznaczonych dekanatach: Głogów – NMP Królowej Polski, Gorzów Wlkp. – Katedra, Kostrzyn nad Odra, Lubsko, Pszczew, Sława, Sulęcin, Świebodzin – NMP Królowej Polski, Zielona Góra – Podwyższenia Krzyża Świętego. Formacja powinna trwać od czerwca do sierpnia i przebiegać według obowiązującego programu diecezjalnego. Uroczystość bierzmowania odbędzie się 7 września br. (poniedziałek) w parafii katedralnej w Gorzowie Wlkp. Informację o terminach i miejscu spotkań z kandydatami należy przesłać do 15 czerwca do Wydziału Nauki Katolickiej.

Sprawowanie sakramentów i sakramentaliów 

Z zachowaniem przez celebransa zasad higieny opisanych w poprzednich zarządzeniach w sprawowaniu sakramentów świętych należy uwzględnić, co następuje:

Eucharystia 

Służby liturgicznej nie obowiązują ograniczenia wieku. Dzieci mogą uczestniczyć we Mszy św. bez opieki rodziców. 

Przypominamy, że dopuszczalne są dwie formy przyjmowania Komunii św. – na rękę i do ust. Osoby przyjmujące Komunię św. na rękę obowiązane są do spożycia Eucharystii w obecności szafarza bezpośrednio po jej otrzymaniu. 

Szafarze Komunii św. są zobowiązani do zachowania szczególnej higieny i dezynfekcji rąk. 

Przywrócona zostaje posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., ale tylko w zakresie pomocy przy jej rozdzielaniu w kościołach. Przebywający na zewnątrz świątyń mają mieć zasłonięte usta i nos albo zachować zasadę dystansu co najmniej 2 metrów. Śpiew suplikacji na zakończenie Mszy św. można zastąpić stosownym wezwaniem w modlitwie wiernych lub inną formą modlitwy o zachowanie od pandemii, suszy i innych klęsk. Z uwagi na zniesioną dyspensę od uczestnictwa we Mszy św. w niedziele i święta nakazane, należy zachować roztropność odnośnie transmisji internetowych. 

Pokuta i pojednanie

W parafiach należy organizować codzienny dyżur spowiedniczy. Należy przypomnieć wiernym o obowiązku spowiedzi i Komunii wielkanocnej oraz zachęcać do korzystania z tych sakramentów. 

Komunia chorych, Wiatyk i sakrament chorych

Chorych z posługą sakramentalną mogą odwiedzać jedynie kapłani na prośbę zainteresowanych.

Podczas sprawowania posługi należy zachować obowiązek używania maseczki ochronnej przez celebransa oraz zasady higieny opisane w rozporządzeniu z dnia 26 marca br. 

Małżeństwo

Kursy przedmałżeńskie należy organizować w każdym dekanacie według wytycznych Wydziału Duszpasterstwa Rodzin. Należy wznowić działalność parafialnych poradni rodzinnych. Doradcy rodzinni prowadzą spotkania z narzeczonymi z zachowaniem zasad sanitarnych. Od 1 czerwca obowiązują nowe wzory dokumentów przedślubnych. Protokół podstawowy dostępny jest w Księgarni św. Antoniego, a pozostałe formularze na stronie https://kancelaria.diecezjazg.pl/

Pogrzeb

Dozwolone są wszystkie liturgiczne formy pogrzebu. 

Obchody Bożego Ciała

Tegoroczna uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa obwarowana jest ograniczeniami wciąż trwającego stanu epidemii. Ze względu na limit zgromadzeń 150 osób, obchody koncentrować się będą zasadniczo wokół kościołów parafialnych lub filialnych. W związku z tym w parafiach należy: zorganizować procesję eucharystyczną wokół kościoła (bez stacji) po każdej lub po wyznaczonej Mszy św. z udziałem jedynie uczestników liturgii. Tam, gdzie procesja wokół kościoła jest niemożliwa, należy wyjść przed kościół z Najświętszym Sakramentem i udzielić błogosławieństwa eucharystycznego, zachęcić wiernych do udekorowania domów i mieszkań emblematami eucharystycznymi, flagami itp. Wykorzystać można także następujące propozycje: Adoracja Najświętszego Sakramentu w wyznaczonych godzinach. W dni oktawy można urządzać procesje wokół kościoła po Mszy św. oraz adoracje Najświętszego Sakramentu.

Kuria i urzędy parafialne

Od 2 czerwca br. Kuria Diecezjalna w Zielonej Górze wraca do zwykłych godzin urzędowania. 

Należy przywrócić normalne godziny urzędowania kancelarii parafialnych, zachowując normy sanitarne.

Zbiórki do puszek przewidziane w kalendarzu liturgicznym należy przeprowadzać według dotychczasowych zasad.

Zakończenie

Żywiąc nadzieję na dalszą poprawę sytuacji epidemicznej w naszej ojczyźnie, zachęcam wszystkich wiernych do włączania się z roztropnością ale i odwagą w życie duszpasterskie w swoich parafiach, słuchania słowa Bożego we wspólnocie i przystępowania do sakramentów świętych. Proszę też duszpasterzy, osoby konsekrowane i wiernych o modlitwę za dotkniętych epidemią i tych, którzy służą chorym. Wszystkich zawierzam wstawiennictwu Matki Bożej Rokitniańskiej i udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

ks. Piotr Kubiak

Kanclerz Kurii

 

+Tadeusz Lityński

Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

Zielona Góra, 30 maja 2020 r.

 



[1] Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, Dz. U. z 2020 r. poz. 964.

VIII ETAP REMONTU

VII ETAP REMONTU

VI ETAP REMONTU

V ETAP REMONTU

IV ETAP REMONTU

III ETAP REMONTU

II ETAP REMONTU

I ETAP REMONTU

Święta

Sobota,
Rok B, I
Dzień Powszedni

Wyszukiwanie

Dzisiaj jest

sobota,
05 grudnia 2020

(340. dzień roku)

Zegar

Blok reklamowy

Polecamy strony

  • Telewizja Trwam
  • Pozdrawiam uczestników pielgrzymki...którzy modlą się za Ojczyznę...i o wolność słowa - pp.Benedykt XVI

  • Radio Maryja
  • Ja Panu Bogu codziennie dziękuję, że jest w Polsce takie radio i że się nazywa Radio Maryja - św.Jan Paweł II

  • Nasz Dziennik
  • Istotne źródło informacji o Polsce i Kościele oraz świecie.

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
132892

Statystyki

stat4u